Ojczyzna szachów – Persja
Ta niezwykle popularna, choć wcale niełatwa gra powstała około V-VI wieku w Indiach, a autorstwo zasad przypisuje się Persom. Szach to perski król, a szach mat to w języku mieszkańców Iranu – król jest martwy. Jeszcze przed szachami grano w szatarunga, czyli pierwotną, uboższą wersję szachów. Z Indii powędrowała do Chin i Persji, stała się również sławna w Arabii. W Europie zaczęto grać w szachy dopiero w XII i XIII wieku.

Zurxane i noga
Wbrew pozorom najpopularniejszym sportem w Iranie jest… piłka nożna. Tradycyjnym irańskim sportem jest natomiast zurxane, czyli akrobacje w środku wkopanego w ziemię ośmiokąta. Biorą w tym udział wyłącznie mężczyźni i to niekoniecznie mocno wysportowani. Zaczynają od rozgrzewki, potem są śpiewy, później żonglerka, a na końcu przystępują do akrobacji, na które składają się podskoki, skłony i tańce.

Poligamia i śluby grupowe
Wielożeństwo jest popularne w wielu krajach Bliskiego i Dalekiego Wschodu. W Iranie dozwolona jest poligamia, ale tylko jako poligynia, czyli odmiana poligamii, występująca gdy jeden mężczyzna może poślubić kilka kobiet. W Iranie – cztery. Ze względu na małą dzietność rząd irański partycypuje w kosztach ślubów grupowych, zachęcając tym samym mieszkańców kraju do wstępowania w związki małżeńskie. Wiek Irańczyków mogących zawrzeć małżeństwo jest różny dla kobiet i mężczyzn. Kobiety (dziewczynki) mogą zostać żonami już od 13 roku życia, mężczyźni (chłopcy) dwa lata później.
(MW / Fot. Pixabay/cc0)